Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

H γυναίκα των πρέπει


Πρέπει φροντίδα. Πρέπει παιδιά. Πρέπει σπίτι. Πρέπει δουλειά. Πρέπει πλύσιμο, ξεσκόνισμα και σίδερο. Πρέπει γονείς. Πρέπει νοσοκόμα, μαγείρισσα, κουβαλήτρια, τροφός. Πρέπει γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα. Πρέπει δυνατή. Πρέπει αντοχή. Πρέπει να τρέξει, να προλάβει, να προβλέψει, να στηρίξει, να υπομένει, ν’ αναλάβει κι’ αυτό κι’ εκείνο κι’ ετούτο και τ' άλλο.

Χρόνια και χρόνια πότιζε αδιάλειπτα τα θεριεμένα πρέπει. Εκείνη, μέρα με τη μέρα, ανεμόδαρτη κι απότιστη ξεραίνονταν. Από σκόνη και θειάφι γέμιζε, η δίχως ζωή, ζωή της.

Τώρα κανείς. Καμιά σκιά στο απέναντι παράθυρο, στο σπίτι μέσα δεν υπάρχει κανείς. Ζωή στραγγισμένη κι άδεια. Μόνη, στεγνή και λυγισμένη, η γυναίκα των πρέπει, αφέθηκε στη θάλασσα τη σκοτεινή του τίποτα π’ αθόρυβα και ύπουλα την έπνιξε.








2 σχόλια :

  1. Λόγος βαθύς, καταγγελτικός, αληθινός, τραγικός.
    Μορφή μαρτυρική. Μορφή σεβάσμια.
    Γυναικα.
    Βίκυ, πάντα με συγκινείς, να το ξέρεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βάλε τώρα και τη "Νεκρή", να αποτελειωθούμε! :)))) ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή